

Sathya Sai Baba


O Sathya Sai Babie
Bhagawan Śri Sathya Sai Baba urodził się w maleńkiej wiosce nazywanej Puttaparthi dnia 23 listopada 1926 r. Urodziwszy się z pełną świadomością swojej boskości, podjął się misji przebudzenia boskości utajonej we wszystkich ludziach. W tej misji transformacji do całej ludzkości słał wezwanie „Kochaj wszystkich, służ wszystkim”. Założył wiele instytucji w obszarach educare, healthcare i sociocare (opartej na miłości i służbie edukacji, zdrowia i działalności społecznej), aby umożliwić ludziom włączenie się do tych projektów miłości i służby i wznoszenie się z poziomu samolubstwa ku bezinteresowności. Po 85 latach życia zgodnego z Jego przesłaniem Śri Sathya Sai Baba postanowił porzucić swoje fizyczne ciało w dniu 24 kwietnia 2011 r. Jednak Jego pobyt i misja na ziemi na tym się nie zakończyły. Wkrótce potem ogłosił dalszy ciąg swojej obecności w Subtelnym Ciele i zamiar przyśpieszenia procesu transformacji człowieka w boskość.
Miłość w działaniu – Jego misja trwa nadal:
Czym jest Sukszma Śarira (Subtelne Ciało)? Jakie prawa nim rządzą?
„Wszyscy na tym świecie mają cztery rodzaje ciał. Są to: sthula śarira, czyli ciało fizyczne, sukszma śarira, czyli ciało subtelne, ati sukszma śarira, czyli ciało nadsubtelne, oraz para sukszma śarira, czyli wszechobecne ciało nadsubtelne. Sthula śarira to ciało fizyczne, które każdy może zobaczyć. W tej chwili nie jestem w fizycznym ciele, lecz w sukszma śarirze, w ciele subtelnym, które znajduje się ponad światem fizycznym. Mogę w nim natychmiastowo przenosić się do dowolnej części świata. W mojej ati sukszma śarirze wstępuję do snów i medytacji ludzi i kieruję nimi. W para sukszma śarirze jestem obecny w każdym atomie. Wy jesteście teraz w ciele fizycznym. Siedząc w pokoju, nie możecie zobaczyć tego, co znajduje się na zewnątrz, gdyż po drodze jest ściana. Ale sukszma śariry nie ogranicza deśa, kala ani paristhiti (przestrzeń, czas ani okoliczności), dlatego nie można jej zobaczyć oczami fizycznymi”.
„Nie istniejecie tylko na tej ziemi, ale także w równoległym wszechświecie. Ten równoległy wszechświat to sukszma prapańćam (subtelny świat). Dla wielu uczniów może być to niezrozumiałe. Oto przykład. Rozważmy parę wodną, wodę i lód. Jaka różnica jest między nimi? Wszystkie te postacie są zbudowane zasadniczo z tego samego składnika. Czy parę wodną możecie posmakować lub trzymać w ręku? Nie możecie. Ale wodę możecie z łatwością pić, a lód trzymać w rękach, gdyż mają fizyczną formę. Ochłodzona para wodna staje się wodą, a woda dalej ochładzana zamarza do postaci lodu. Ochładzanie to proces, dzięki któremu coś niewidzialnego staje się widzialne. Wszyscy uczyliście się o zasadach dynamiki Newtona. Inne prawo mówi, że energii nie można ani stworzyć, ani zniszczyć, ale można zamienić jedną jej postać w inną. Energia może zmienić się w materię i odwrotnie. Ogień w drewnie jest utajony i nie widać go, ale pocieranie dwóch kawałków drewna powoduje ich zapalenie się. Wtedy ogień zamienia drewno w światło i ciepło. Ogień, który był niewidoczny w drewnie, staje się widoczny dzięki procesowi pocierania. Ten prosty fakt znają wszyscy”.
„Chociaż masło jest obecne w mleku, nie można go tam zobaczyć. Aby stało się widoczne, mleko musi przejść pewien proces, w którym musi być przegotowane, musi zsiąść się i zostać ubite. Zatem aby zobaczyć masło zawarte w mleku, mleko musi przejść pewien proces. Proces taki nazywa się pariśuddhi (rafinacja, uszlachetnianie). Czym jest uszlachetnianie? Gdy byliście małymi dziećmi, kłóciliście się o nieistotną zabawkę, która się wam podobała. Czy teraz walczylibyście o nią? Nie. Z wiekiem zrozumieliście, że wykłócanie się o drobne rzeczy jest niewłaściwe. Jeśli czegoś potrzebujecie, musicie grzecznie o to poprosić, a nie żądać tego. Kradzież lub zabieranie komuś rzeczy nie jest dobrym zachowaniem. Dorastając, uczycie się kultury. Stajecie się uszlachetnieni. Wszyscy spożywacie ryż. Skąd on się bierze? Ryż rośnie na polach ryżowych i w tym stanie jest pokryty łuską. Tę łuskę trzeba usunąć w odpowiednim procesie, aby ryż nadawał się do spożycia”.
„Swami istniał zawsze. Istnieje teraz i dalej będzie istniał w przyszłości. Przyjmuje On różne postaci, tak jak para wodna przemienia się w wodę i dalej w lód. Uniwersalna boska energia decyduje się przejawić w jakiejś formie, aby człowiek mógł jej dotknąć, poczuć i doświadczyć. Trudno jest pojąć ten fenomen, gdyż człowieka ograniczają czas, przestrzeń i okoliczności. Zrozumienie tego, co wykracza poza te ograniczenia, wymaga wysiłku. Gdy dziecku powiecie, że gwiazdy są większe od księżyca, ono może wam nie uwierzyć, gdyż księżyc wydaje się być większy od gwiazd. Gdy to samo wyjaśnicie chłopcom w szkole, oni zrozumieją kryjącą się za tym logikę i zaakceptują to stwierdzenie. Gdy dziecku powiecie, że słońce wschodzi na wschodzie i zachodzi na zachodzie, ono natychmiast w to uwierzy, gdyż rozumie pojęcia kierunków świata. Ale jeśli powiecie mu, że słońce ani nie wschodzi, ani nie zachodzi, lecz to ziemia obraca się wokół swojej osi, ono wam nie uwierzy. Wierzy w to, co może zobaczyć i doświadczyć za pomocą własnych fizycznych oczu. Pan Śiwa ma trzecie oko. Nie jest to fizyczne oko, ale zdolność widzenia wewnętrznego, którą symbolizuje oko na czole. Zrozumienie rzeczywistości wykraczającej poza fizyczne, zmysłowe postrzeganie wymaga jakiejś analizy i wysiłku. Aby trzymać w rękach wodę, musicie ochłodzić parę wodną do postaci wody, a potem lodu!”.
„Uczniowie i studenci mogą doświadczać tej Boskości, gdyż ich serca są czyste i nieskalane. Mogą zrozumieć te rzeczy o wiele szybciej niż ludzie starsi. Umysły starszych są pełne nadmiernej racjonalności, dlatego trudno im uchwycić te prawdy, jeśli nie mają serca dziecka. Ludzie młodzi mogą łatwo zrozumieć, że Boskość niekoniecznie musi mieć formę”.
„Często miewacie sny. W snach możecie widzieć Swamiego, jak chodzi wśród was, rozmawia z wami i coś wam daje. Gdy przebudzicie się, już nie widzicie Swamiego, nie możecie Go dotknąć ani porozmawiać z Nim. Kim był tamten Swami, który przyszedł do was we śnie, rozmawiał z wami i uszczęśliwiał was? Czy można Go przywrócić? Tego nie da się zrobić. Ale wewnątrz nas istnieje świat. Sen jest też stanem świadomości, w którym czyste dusze mogą doświadczać boskości. Trudno jest zobaczyć dno, gdy woda jest poruszona. Podobnie jest, gdy jesteście obudzeni – wasz umysł jest całkowicie zajęty zmysłami, jest więc poruszony. Trudno jest patrzeć do wewnątrz, gdy umysł jest w takim stanie. Ale jeśli usiądziecie w spokoju choćby na pięć minut, nie używając żadnego ze zmysłów, możecie doświadczyć wewnętrznej rzeczywistości”.

